Niet harder werken. Beter staan
Een systemisch begeleider hoort niet boven het systeem te staan.
Geen goeroe.
Geen redder.
Geen alwetende leider.
Maar ook niet ernaast.
En zéker niet erin.
– Je staat in positie.
Stevig. Aanwezig. Leidend.
Zonder te duwen.
Dat is de paradox van systemisch werken.
En precies waar het vaak misgaat.
Mini-voorbeeld uit de praktijk
Cliënt:
“Ik voel me altijd schuldig.”
De beginnende begeleider doet wat logisch voelt:
-gaat zoeken naar de oorzaak
-duikt de jeugd in
-wil begrijpen, verklaren, verzachten
Goed bedoeld.
Maar het systeem blijft stil.
De systemisch geschoolde begeleider doet iets anders.
Die neemt waar, houdt zich terug, is in contact met het veld en checkt eerst de ordening.
Ben jij te groot geworden?
Draag jij iets wat niet van jou is?
Sta jij op de plek van iemand die je mist?
En pas dán…
komt er beweging.
Niet door analyse.
Maar door fenomenologissch waarnemen. Wat zie je? Wat hoor je? Wat voel je?
Wat zie je in dat eerste begin van een opstelling? Dat eerste begin wat het innerlijke beeld van de vraagsteller laat zien, als je met getrainde ogen kunt kijken.
Dit is wat we bij Ynnergy trainen
Niet hoe je “mooie opstellingen” doet.
Maar hoe je zuiver aanwezig bent.
Bij ons leer je:
-plaats innemen zonder jezelf op te blazen
-leiding geven zonder te sturen
-voelen zonder te verdrinken
-waarnemen zonder direct te verklaren
Je hoeft niet af te zijn.
Je hoeft niet perfect te zijn.
Maar, en dit is niet onderhandelbaar,
je moet bereid zijn je eigen reflexen te leren kennen.
Want het systeem prikt er doorheen.
Altijd.
Reflectievraag (en wees eerlijk):
Welke reflex herken jij het meest bij jezelf?
-redden
-verklaren
-sturen
-bevriezen
Sta jij op je eigen plek?
