“Ben ik ver genoeg om dit systemisch werken in mijn praktijk te gaan toepassen?”
Systemisch werk, Opstellingen begeleiden.
Die vraag is geen onzekerheid.
Het is instinct. Gezond instinct. Want systemisch werk vergroot wat je al meebrengt: rust óf ruis.
Bij ons draaien we die vraag om.
Niet: “Ben ik ver genoeg?”
Maar: Ben ik bereid om mijn instrument te scholen?
Dit is wat je bij ons leert (en wat je nergens uit een boek haalt)
1) Zelfdiagnose vóórdat je iets doet
In elk systeem gebeurt dit: zodra het spannend wordt, schiet jij in een overlevingsreflex.
-verklaren
-redden
-sturen
-grappen maken (ja, ook dat)
-of bevriezen in ‘professioneel’ zwijgen
Bij ons leer je dat herkennen in realtime. Niet achteraf. Omdat je vooral leert door het te gaan doen.
2) Het verschil tussen ‘goed bedoelen’ en ‘zuiver handelen’
Goede bedoelingen geven vaak onbewust:
extra aandacht aan de verkeerde plek
steun waar verantwoordelijkheid nodig is
of “begrip” waar een grens nodig is
3) Plaats innemen zonder groter te worden
Een begeleider hoort niet boven het systeem te staan.
Maar wel stevig in positie.
Dat is het paradoxale in het vak: leidend aanwezig zonder te duwen.
Vanuit NLP zeggen volgen en leiden.
Een mini-voorbeeld uit de praktijk
Cliënt: “Ik voel me altijd schuldig.”
Beginnende coach: gaat vaak in het praten
Systemisch begeleider: checkt de ordening, gaat in op wat ie ziet ontstaan direct aan het begin van de opstelling? Luistert naar wat ie hoort? Neemt alles letterlijk. Hij let op alles wat ie ziet aan de natuurwetten. Alles wat ie in het veld tegenkomt: ziet, hoort en voelt. En kan dat leert onderscheiden, terwijl je de natuurwetten gaat doorgronden, leert zien, leert waarnemen.
Ben jij te groot?
Draag jij iets voor een ander?
Sta jij op de plek van iemand die je mist?
Wie of wat wordt hier buitengesloten?
Hij/zij kan het benoemen zonder één enkel oordeel.
En dan pas, misschien dan, beweegt er iets.
Bij ons leer je: je hoeft niet af te zijn, het hoeft niet af te zijn. Je bent zeer welkom om het te gaan leren. En goed.
Je moet wél bereid zijn om je reflexen te leren kennen.
Je moet bereid zijn om naar jezelf te kijken.
Je moet bereid zijn om in je eigen systeem te duiken.
Je kunt anderen niet verder brengen dan waar je zelf bent geweest.
Het systeem prikt er doorheen. Altijd.